Τα αίτια της Υπογονιμότητας στα νέα ζευγάρια

Η υπογονιμότητα δεν ισοδυναμεί με στειρότητα. Στο 40% των περιπτώσεων υπογονιμότητας ανευρίσκεται γυναικείος παράγοντας, στο 40% υπάρχει ανδρικός παράγοντας και στο 20% η υπογονιμότητα είναι ανεξήγητη (ιδιοπαθούς αιτιολογίας). Φυσικά, σε μεγάλο ποσοστό η υπογονιμότητα είναι συνδυασμός ανδρικών και γυναικείων παραγόντων, και γι’ αυτό τα ζευγάρια πρέπει να θεωρούν την υπογονιμότητα σαν ένα πρόβλημα που αφορά και τους δύο, αντιμετωπίζοντάς την σαν ζευγάρι και όχι ως μονάδες, γιατί διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος της απόρριψης και της εμφάνισης ενοχικής συμπεριφοράς.

Γυναικεία Υπογονιμότητα

Τα κύρια αίτια υπογονιμότητας μιας γυναίκας είναι τα ακόλουθα:

  • Αδυναμία ωορρηξίας ή διαταραχή της ωορρηξίας: στη συγκεκριμένη περίπτωση όταν δεν έχουμε σταθερή ωορρηξία άρα και κύκλο, ή ακόμα χειρότερα δεν γίνεται ωορρηξία ποτέ, τότε η αυτόματη σύλληψη καθίσταται πολύ δύσκολη
  • Μη διαβατές σάλπιγγες

  • Ελαττωματική ενδομήτρια κοιλότητα

  • Χαμηλά αποθέματα ωαρίων

  • Μειωμένη ποιότητα ωαρίων
  • Ενδοκρινολογικά αίτια: π.χ. υποθυρεοειδισμός και υπερπρολακτιναιμία
  • Ελαττωματικό μυομήτριο: π.χ. επί ύπαρξης μεγάλων ενδοτοιχωματικών ινομυωμάτων καθώς και επί αδενομύωσης
  • Ενδομητρίωση: πρόκειται για συνδυασμό προβληματικής ωοθηκικής λειτουργίας αφενός, και προβληματικής σύλληψης αφετέρου, καθώς το ενδοκοιλιακό περιβάλλον πέριξ των σαλπίγγων και των ωοθηκών είναι εμβυθισμένο σε αιματηρό υγρό με συμφύσεις μεταξύ των έσω γεννητικών οργάνων και του εντέρου ή του περιτοναϊκού κοιλιακού τοιχώματος, γεγονός που καθιστά αδύνατη την ελεύθερη διακίνηση του σπέρματος και του ωαρίου
  • Κλειστός τράχηλος: είναι σπάνιο και συναντάται σε 1-2% των ασθενών
  • Ανοσολογικά αίτια: θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η αυτοανοσία δεν προκαλεί στειρότητα και ότι ανοσολογικοί παράγοντες εμπλέκονται σε ποσοστό μικρότερο του 5% στην υπογονιμότητα! Η εμπλοκή μας σε εξεζητημένες εξετάσεις και κοστοβόρες θεραπείες πρέπει να γίνεται με φειδώ και μόνο αν έχουν αποκλειστεί άλλα αίτια.

 

Ανδρική Υπογονιμότητα

Η ανδρική γονιμότητα παρουσιάζει φθίνουσα πορεία τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν επιδέχεται θεραπείας, μιας και οι εξελίξεις στο χώρο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι ραγδαίες.

Πότε ένας άνδρας πρέπει να προσφύγει στον ειδικό αναπαραγωγής;

Οι Έλληνες άνδρες δυσανασχετούν ακόμα και να κάνουν ένα απλό σπερμοδιάγραμμα στα πλαίσια διερεύνησης της μη επίτευξης κύησης σε 1 χρόνο με φυσιολογική σεξουαλική ζωή. Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως το αδύναμο σπέρμα δεν θέτει σε αμφισβήτηση τον ανδρισμό. Αποτέλεσμα αυτής της καθυστέρησης είναι πολλές φορές η γυναίκα τους να περάσει τα 35 έτη, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι πιθανότητες να είναι και εκείνες υπογόνιμες, μιας και η αναπαραγωγική ικανότητα μιας γυναίκας επιδεινώνεται κάθε χρόνο μετά τα 35 έτη.

Επομένως, διερεύνηση επιβάλλεται όταν:

  • Τα σπερματοζωάρια είναι λιγότερα από 15 εκατομμύρια / ml, ή η κινητικότητά τους μικρότερη από 35% ή οι φυσιολογικές μορφές τους είναι λιγότερες από 4% (νέα κριτήρια WHO)
  • υπάρχει ιστορικό κρυψορχίας, ουρολογικού χειρουργείου, σεξουαλικώς μεταδιδόμενων μικροβίων, χημειοθεραπείας ύπαρξη κάποιας συστηματικής πάθησης όπως υπέρταση ή διαβήτης».